BLUE.

เปิดเทอมมาสองอาทิตย์ละ
เหมือนยังไม่ค่อยได้เรียนจริงจังเท่าไหร่เลย

แต่ก็นะ, นี่มันม.หกเทอมสองแล้วหนิ
เรื่องเรียนก็ไม่หนักเหมือนม.ห้าแล้ว

แต่มันก็เหนื่อยยังไงไม่รู้
รู้สึกเหมือนหายใจได้ไม่เต็มปอด
มีเรื่องให้ต้องทำเยอะไปหมด
ทั้งเรื่องเอนท์ เรื่องกีฬาสี หนังสือรุ่น
นู่นนี่นั่นที่ไม่รู้ว่าจะมีอะไรอีก

แต่ก็ยังมีความสุขดีนะ
สนุกที่ได้ไปโรงเรียนทุกวัน
(แต่บางวันก็เรียนไม่ครบทุกคาบหรอก)
ได้ไปเจอเพื่อน ตั้งวงคุยกัน
ตีแบต อ่านการ์ตูน วาดรูปเล่น
ทำนู่นทำนี่

คิดแล้วก็ใจหาย,
อีกแค่สามเดือนก็จะไม่ได้ทำอะไรแบบนี้แล้ว
คงจะคิดถึงน่าดู




ช่วงนี้ก็ถึงฤดูกีฬาสีละ
ปีนี้อยู่สีแดง,
ที่ห้องทำคัตเอ้าท์กัน

ที่คิดไว้ก็ว่ายากแล้วนะ
แต่พอต้องมาทำจริงจริงยิ่งรู้สึกว่ายากเข้าไปอีก
ไหนจะต้องออกแบบ คิดคอนเซ็ปต์
ไหนจะต้องคำนวณว่ามันจะถล่มรึเปล่า
ไหนจะต้องทำงานสเกลใหญ่ควาย
ไหนจะต้องมีเรื่องนั่งร้านเอย คนงานที่เอามาตั้งให้เอย

ไม่รู้ว่าจะมีใครแอบด่าในใจรึเปล่า
ว่าหาเรื่องใส่ตัวชัดชัด

ก็ไม่รู้นะว่าใครจะคิดยังไง
แต่ชั้นว่ามันเป็นประสบการณ์ที่ไม่ควรพลาด
อาจจะเหนื่อยหน่อย,
แต่ก็น่าจะคุ้ม




อีกอย่างที่ชั้นทำคือชุดดรัม(อาจจะหลีดด้วย)
ไม่อยากให้ตัดเลยเพราะว่างบไม่ค่อยมี
ถึงดรัมจะจ่ายกันเองก็เห่อะ
ชั้นก็ไม่อยากให้จ่ายกันมากอยู่ดี

ชั้นว่ามันไม่เข้าท่า
ที่จะต้องเอาเงินพ่อแม่มาเสียไปกับชุดที่ได้ใส่แค่ชั่วโมงเดียว
แล้วก็แขวนเก็บไว้ในตู้
แถมชุดที่ออกมาก็อาจจะไม่สวยเท่ากับเงินที่เสียไป

เลิศหรูอลังการ,
ไม่ได้แปลว่าสวยเสมอไป
สู้เอาเงินมาซื้อชุดที่อาจจะไม่ได้เลิศหรูมาก
แต่สวย ใส่แล้วดูดี แล้วก็เอามาใส่ได้อีกน่าจะดีกว่า

แต่ก็นะ,
ต่างคนก็ต่างความคิด
ที่จริงก็ไม่อยากจะสนแล้ว
อยากทำอะไรก็ทำเลยเห่อะ
แต่ก็คงทำไม่ได้

เฮ้อออออออ
.










วันจันทร์เบิกเงินซื้อไม้ละ
วันอังคารเสนอแบบแล้วก็เริ่มลงสีพื้น
มีเวลาเดือนนึงพอดี

หวังว่าจะออกมาดีอย่างที่คิดไว้
.

กระทงที่ลอย, หวังว่าปีหน้าจะได้ลอยของจริง